วิ่งตามอะไรกัน

แบ่งปัน

ไม่ได้มาเขียนซะนานก็ยุ่ง ๆช่วงนักเรียนสอบ แต่ก็ไม่ลืมบล็อกนี้อยู่แล้ว

ช่วงนี้เข้าพรรษา เลยมีเรื่องเล่าจากวัดมาให้อ่านกันค่ะ

วิ่งตามอะไรกันในชีวิต


มีเรื่องเล่าว่า...


มีพระองค์หนึ่ง...ชอบทำอะไรแปลกๆ...


วันหนึ่ง...พวกกรุงเทพฯ...เอากฐินไปทอดที่วัด...


จัดงานกันใหญ่โต...มีหนัง...มีลิเก...มีดนตรี...


ผู้คนแห่กันมามืดฟ้ามัวดิน... ก่อนทอดกฐิน..ผู้คนมารวมกันเต็มศาลา...


หลวงพ่อเรียกเด็กวัดมา... บอกให้ไปเอาเนื้อจากโรงครัวมาก้อนหนึ่ง...


แล้วเอาเชือกมาด้วย... หลวงพ่อจัดการ...เอาเนื้อ...ผูกติดกับหลังหมา...


ผูกเสร็จ...ก็ปล่อยหมา ... หมาเห็นเนื้ออยู่บนหลัง...ก็ไล่งับ...


พอหัวโดดงับ...ตัวก็ขยับหนี... เพราะหมามันกัดหลังตัวเองไม่ถึง...


ยิ่งโดดงับเร็ว...ก้อนเนื้อก็หนีเร็ว... โดดไม่หยุด...เนื้อก็หนีไม่หยุด...


น่าสงสารหมามาก... หมาโดดอยู่นาน...งับเท่าไหร่...เนื้อก็ไม่เข้าปากสักที...


ผู้คนบนศาลา...พากันหัวเราะชอบใจ... หัวเราะเยาะหมา...


ว่าทำไมมันถึงโง่ยังงี้... ไล่งับ...จะกินเนื้อ...ที่ตัวเองไม่มีทางไล่ตามทัน ตลอดชีวิต...


หลวงพ่อ...มองดูด้วยความสนุกสนานจนหนำใจแล้ว... ก็แก้เชือกออกมากหลังหมา...


แล้วหันมาพูดกับญาติโยมว่า...


มนุษย์เรา...มีความรู้สึกว่า...


ตัวเองพร่อง...ตัวเองยังไม่เต็ม...


ต้องเติมตลอดเวลา...


เติมไม่หยุด...เพื่อให้ตัวเองเต็ม...


อยากสวย...อยากทันสมัย...


ไปหาซื้อเสื้อผ้าที่สวยที่สุด...ทันสมัยที่สุดใส่...


ดีใจได้เดือนเดียว...มีรุ่นใหม่ออกมาอีกแล้ว...สวยกว่า...ทันสมัยกว่า...


อยากได้โทรศัพท์มือถือรุ่นใหม่...


ซื้อเสร็จ ๓ เดือน...รุ่นใหม่ก็โผล่มาอีกแล้ว...


ซื้อคอมพิวเตอร์ทันสมัยที่สุด... ๒ เดือนต่อมา...มีรุ่นใหม่กว่าออกมา...


ของเราตกรุ่น... ซื้อรถเบนซ์...ทันสมัยที่สุด...แพงมาก...


ขับได้ ๖ เดือน...มีรุ่นใหม่ออกมาอีกแล้ว... ทันสมัยกว่า...แพงกว่า...


ของเรากลายเป็นเชย... เราต้องก้มหน้าก้มตา...ทำงานทั้งวัน ทั้งคืน...


หาเงินมา... เพื่อมาทำให้ตัวเองทันสมัย...


ซื้อเสื้อผ้าใหม่...มือถือใหม่...คอมพิวเตอร์ใหม่...


รถยนต์คันใหม่... เหน็ดเหนื่อยแสนสาหัส... เพื่อไม่ให้ตัวเองตกรุ่น...


ปัจจุบัน... เรากำลังไล่งับความทันสมัย...


เหมือนหมาที่ไล่งับเนื้อบนหลังของมัน...


ทั้งที่รู้ว่า...ต่อให้ไล่งับทั้งชีวิต...ก็ไม่มีทางตามทัน...


น่าสงสารไหมโยม... คนเต็มศาลา...เมื่อกี้หัวเราะครึกครื้น...


ด่าว่า...หมามันโง่...


ตอนนี้เงียบสนิท...เหมือนไม่มีคนอยู่...


ไม่รู้ว่า...กำลังสงสารหมา...


หรือ...กำลังทบทวนความโง่...ตัวเอง

อยู่อย่างพอเพียงตามรอยพ่อ

อ่านต่อ >>

นักเรียนกองทัพบกชนะเลิศการประกวดยอดนักพูด

แบ่งปัน

ท่านผู้ทีเกียรติคะ ในสมัยก่อนพุทธกาลนั้น บุคคลทั่วไปนับถือ ศาสนาพราห์ม ฮินดูซึ่งกล่าวเอาไว้ว่า พระพรหม คือ ผู้สร้าง ต่อมาเมื่อพระพุทธองค์มาตรัสรู้ ก็พบว่า แท้จริงแล้ว สิ่งต่างๆ เกิดขึ้นด้วยเหตุปัจจัย เช่นว่า มนุษย์นี้เกิดขึ้น เพราะมีกรรมของตนเอง และ พ่อกับแม่ของเรานั้นเป็นผู้สร้างเราขึ้นมา จึงกล่าวได้ว่า พระพรหม ตามความหมายที่เข้าใจว่าเป็นผู้สร้างโลก สร้างคน ก็ได้แก่ พ่อและแม่ของเรานี้เอง

ดังพุทธภาษิตที่ว่า “ภิกษุทั้งหลาย ใน อารยวินัยนี้ เรากล่าวว่า น้ำนมของมารดา กลั่นออกมาจากสายโลหิต” ดังนั้น พ่อและแม่ ย่อมสร้างทุกอย่างเพื่อลูก แม้เลือดในอกก็กลั่นให้ลูกได้ ท่านจึงเป็นพระพรหมผู้สร้างลูกอย่างแท้จริง

ถ้าเรา นับวันแรกที่แม่ตั้งครรภ์ท่านก็ใฝ่ฝันและสวดภาวนาให้ลูกรักเกิดมาอย่างปลอดภัย ท่าน อด ต่อความอยาก ลำบากต่อการนอนนั่ง แม้จะเหนื่อยและหนักท่านก็ไม่บน ท่านสู้ทนเพราะรักลูกแม่บำรุงครรภ์จนครบครันเมื่อวันที่ลูกเกิด เป็นวันที่แม่แสนจะเจ็บปวดที่สุดในชีวิตแต่พอเห็นลูกปลอดภัยท่านก็อิ่มใจและเป็นสุขแม้ว่าลูกจะพิการท่านก็ไม่รำคาญเลี้ยงดู ท่านยอมรับและให้รักจนหมดใจแน่นอนค่ะพวกเราทุกๆ คน ยังคงจดจำ แววตาแห่งความเมตตาวาจาแห่งความเอื้ออาทร คำสอนที่ห่วงใยจากดวงใจของแม่ได้เสมอ

ท่านผู้มีเกียรติที่เคารพค่ะ ก่อนจากกันวันนี้ หนูมีกลอนบทหนึ่ง ที่อยากบอกกับทุกคน ให้รับรู้ว่า เหตุใด แม่จึงสมควรแก่การยกย่องและเทิดทูล
ผู้หญิงเป็น..มารดามหาบุรุษ เป็น พระพุทธก็เป็นได้ไม่น้อยหน้า
เป็น ผู้นำยุคสมัยในโลกา เป็น ภรรยาสุดแสนดีสามีรัก
เป็น ผู้อวดองค์อรชรชวนชม้าย เป็น สหายแห่งชีวิตสิทธิศักดิ์
เป็น แม่ทัพนำไทยให้คึกคัก เป็น เสาหลักการเมืองเรืองฤทธี
เป็น ขวัญเรือนรินธรรมชี้นำลูก เป็น ผู้ปลูกค่านิยมสมศักดิ์ศรี
เป็น ผู้กล้าที่ก้าวนำทำความดี เป็น ผู้มีศักยภาพควรปราบดา
นี่แหละคือผู้หญิงที่จริงแท้ โลกควรแก้เกณฑ์กดลดโมหา
เคารพหญิงอย่างที่เป็นเช่นสัจจา เพราะหญิงคือ มารดาแห่งแผ่นดิน .

บทความท่อนนี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งที่

เด็กหญิงรัตนาภรณ์ ขันแก้ว นักเรียนชั้น ป.5/1 โรงเรียนกองทัพบกอุปถัมภ์บูรณวิทยา

ได้ ชนะเลิศการประกวดยอดนักพูด ในงานวันแม่ที่สำนักปฏิบัติธรรมสวนแก้ว ราชบุรี

โดยได้รับการฝึกซ้อมและรวบรวมบทความโดย

คุณครูกาญจนา จันทรดาสุฃ

นอกจากนี้โรงเรียนแห่งนี้ยังได้รับอีกรางวัลคือ

เด็กหญิงปราญชลี ฤทธิ์แรงกล้า ป.5/1รองชนะเลิศอันดับ 1 ร้องเพลงพระคุณแม่

เด็กหญิงดวงพร อินทร์แปลง/เด็กหญิงสุชาดา เพ็ชรจาราไนย ป.6/1 ชมเชยอันดับ 2 ตอบปัญหาธรรมะ

เก่งมากเลยนะเด็กๆ

อ่านต่อ >>